Γενικά, ο Θεός με έχει σημαδέψει στη ζωή μου. Θα ξεχάσω, όταν ήμουν μικρός, που έπαιζα κυνηγητό στο προαύλιο της εκκλησίας και έπεσα στα χαλίκια, με αποτέλεσμα να κάνει χρόνια να φύγει το σημάδι από τα πόδια μου? Ή τότε που έκανα το λάθος να γυρίσω απότομα το κεφάλι μου (πάλι όταν ήμουν σπόρος) και να χτυπήσω εκεί όπου ανάβουν τα κεριά, το κεφάλι μου? Μετά από τα ράμματα, ακόμα έχω την ουλή στο κούτελο... Αλλά, εκτός από αυτό, η εκκλησία με έχει σημαδέψει και πνευματικά. Οι πιο ωραίες αναμνήσεις μου από το σχολείο αφορούν κοπάνες την ώρα των θρησκευτικών. Επιμελής μαθητής, ποτέ δεν την έσκαγα από τα μαθηματικά π.χ.

Πέρα από την πλάκα, σέβομαι τη θρησκεία. Είναι το μεγαλύτερο παραπλανητικό τέχνασμα στην ανθρώπινη ιστορία. Ο Χίτλερ παραπλάνησε ένα έθνος. Η καθολική εκκλησία π.χ. παραπλανεί πάμπολλα. Για τους μουσουλμάνους δε λέω. Θα βρω καμιά βόμβα φυτεμένη στο σπίτι μου. Αν ήμουν Χριστός, πάντως, θα είχα βάλει copyright στα λόγια μου. Και θα είχα δασκαλέψει τους μαθητές να βάλουν και στα Ευαγγέλια. Η οικογένειά μου (η επίγεια, ντε!) θα είχε χεστεί στο τάλιρο.

Για όσους με παρεξηγήσατε, δεν πρόκειται για ειρωνικό και υβριστικό κείμενο για τη θρησκεία. Μεγαλωμένος σε ανοιχτόμυαλη μεν, θρησκευτική οικογένεια δε, πιστεύω στην ύπαρξη του Θεού. Αλλά σε ένα Θεό με τη μορφή της Φύσης. Που καθόρισε την εξέλιξη των ειδών. Που έφερε τα μόρια κοντά για να γίνει το Big Bang. Που έχει πλάσει τη φύση, το κύτταρο κατ'αρχήν, τόσο αρμονικά. Όχι στο Θεό με τα μούσια που μας πλασάρουν διάφοροι. Και όντως, πιστεύω στην ύπαρξη του Χριστού. Ήταν ένας πανέξυπνος άνθρωπος, πολύ ριζοσπάστης, και, για να μην πολυλογώ, με την, ως τότε άγνωστη, φιλοσοφία του επηρέασε κόσμο και κοσμάκη.

Το κείμενο έχει στόχο να περιγράψει τη σχέση μου με το Θεό, την εκκλησία και ότι αυτά συνεπάγονται. Οπότε τυχόν θρήσκοι, ας μη με βρίσουν πολύ. Σέβομαι απόλυτα τα πιστεύω τους, άσχετα αν δεν τα υποστηρίζω. Γκέγκε Mademoiselle Λουκά της διπλανής πόρτας?

Περιστατικό 1^ο: 2 χρόνια πριν, σε γάμο. Είχα συνοδεύσει την κοπέλα μου στο γάμο μιας ξαδέρφης της. Οι γονείς της δεν είχαν πάει, οπότε πήγα εγώ και μια φίλη της για να καλύψουν το κενό. (μεγάλη ιστορία) Και όπως βλέπαμε τη νυφούλα, και κάναμε όνειρα για το νυφικό της, μας έπιασε μια δυσφορία στην εκκλησία. Και μες στο χαρμόσυνο κλίμα, βγήκαμε λίγο έξω να κάνουμε μια βόλτα. Κόσμος, γνωστοί, συγγενείς. Φτάνοντας πίσω από την εκκλησία, αρχίζουμε φιλάκια κι ιστορίες... Τα φιλάκια έγιναν χαδάκια και τελικά βρεθήκαμε να πηδιόμαστε στα όρθια πίσω από την εκκλησία. Φόρεμα φορούσε, εύκολη δουλειά. Έχετε κάνει σεξ υπό τους ήχους του «Ησαία χόρευε» από τα μεγάφωνα? Εμπειρία ζωής. Και η αγωνία μη μας δει η θεία Μαρίκα που θα έφερνε το μικρό Γιωργάκη για τσισάκια πίσω από την εκκλησία, μας καύλωσε απίστευτα. Τελειώσαμε, φτιαχτήκαμε και επιστρέψαμε στις θέσεις μας. Ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Περιστατικό 2^ο: Όταν ήμουν στην πόλη μου για τις διακοπές του Πάσχα. Όλο βόλτες, καφέδες, μπαρ και δε συμμαζεύεται.. Και ενώ ήμουν, Μεγάλη Εβδομάδα τώρα, στο δρόμο, έρχεται ένας παπάς και με ρωτάει κάτι για το αμάξι του. Πάω κι εγώ να δω τι πρόβλημα έχει, μάλλον είχε μέινει από μπαταρία. Και προσφέρθηκα να τον πάω σπίτι, καθ'ότι βράδυ, με το αμάξι μου και να καλέσει την Express το πρωί. Μπαίνει μέσα, συστηνόμαστε, αρχίζουμε να μιλάμε για διάφορα. Μόλις τον πήγα σπίτι, με παρακάλεσε να με κεράσει ένα ποτό για να με ευχαριστήσει που τον βοήθησα. Ανεβαίνω κι εγώ πάνω, μου βάζει ένα Kahlua αν θυμάμαι καλά, και κάθεται δίπλα μου. Όλως τυχαίως, εκεί που μιλούσαμε, πέταγε κανένα «Ο Θεός αγαπάει τη διαφορετικότητα» και μου ακουμπούσε διακριτικότατα το μπούτι. Συν τις ερωτήσεις του στιλ «Πως και ένα τόσο όμορφο πλάσμα (ναι, πλάσμα με είχε πει) δεν έχει κοπέλα?» άρχισα να φρικάρω. Το φλερτ είναι ωραίο και ανεβαστικό, το παραδέχομαι. Αλλά ο τύπος δεν είχε βγάλει ούτε το ράσο του. Θα μου πείτε, τι ήθελες και ανέβηκες πάνω? Αλλά, δε μου πήγε το μυαλό ότι ο παπάς θα ήταν ατακτούλης. Σε κάποια φάση σηκώνομαι να φύγω, με τη σκέψη ότι τη γλίτωσα. Σε κάποια φάση, σηκώνεται και με μια κίνηση Κομενέτσι με πιάνει και πάει να με φιλήσει. Τελευταία στιγμή τον φρενάρω και του λέω ότι είμαι straight και συγγνώμη κ τέτοια. Η ειρωνία? Ήταν παπάς στην ενορία μου και από Μεγάλη Πέμπτη και μετά τον έβλεπα συνέχεια. Είπαμε, δεν μου αρέσει η εκκλησία αλλά ακολουθώ την οικογένεια κάθε Πάσχα.
 

Το τελευταίο σκηνικό ήταν και η πλήρης απομυθοποίηση. Πάντως τους παπάδες πλέον τους βλέπω με άλλο μάτι. Και όταν, στο μνημόσυνο ενός συγγενή, ο παπάς (όχι ο ζωηρούλης) έκανε τουρνέ για να του φιλήσουμε το χέρι, εγώ του το έσφιξα θερμά, με αποτέλεσμα να με αγριοκοιτάξουν οι γύρω μου. Και τι έγινε...? Ανώτερος είναι? Kαι δεν το παίζω προχωρημένος και ανοιχτόμυαλος, απλά δεν μου αρέσει να προσκυνάω κάποιους που κατακρίνουν τις εκτρώσεις και τα προφυλακτικά, θεωρούν την ομοφυλοφιλία κουσούρι και τον προγαμιαίο έρωτα μίασμα.


Soundtrack: Τori Amos - God
                           BB King & Ray Charles - Sinner's Prayer
                           Madonna - Like A Prayer (7" Edit)
                           Kaiser Chiefs - Oh My God
                            Bon Jovi - Living On A Prayer

Για το πρώτο μέρος εδώ

Χτυπιόμουν, λοιπόν στο club με κάτι dancάκια της σειράς, και τότε την είδα. Μπήκε κατά τις 3 το βράδυ. Συνοδευόταν από τρεις γνωστούς μου και δύο κοπέλες. Και οι τρεις τους ήταν θεές, αλλά αυτή ξεχώριζε. Όχι ότι είχε τίποτα το ιδιαίτερο αλλά ήταν από τις κοπέλες που σε ελκύουν χωρίς να ξέρεις το γιατί. Αφού βολεύτηκαν κάπου τα παιδιά, πάω με ένα φίλο μου και μια φίλη μου να τους χαιρετήσουμε. Προσοχή. Η φίλη είναι για να μη φανεί ότι πάμε 2 μπάκουροι να την πέσουμε στις τύπισσες και ο φίλος για να μη νομίζει κανείς ότι αυτή είναι η κοπέλα μου. Το παλιό και δοκιμασμένο κλισέ.
 

Τέλος πάντων, αφού μιλήσαμε λίγο με τους γνωστούς μας, γνωριστήκαμε με τα κορίτσια και αποφασίσαμε να μεταφερθούμε στην παρέα μας όλοι μαζί. Η κοπέλα που μου γυάλισε λεγόταν Κέλλυ. Ήταν φοιτήτρια, στην ηλικία μου και η κολλητή της ήταν η γκόμενα ενός από τα αγόρια της παρέας. Μάλλον θα γινόταν προξενιό. Ένα ζευγάρι, και 2 ελεύθερα αγόρια VS 2 ελευθέρων κοριτσιών. Εμένα πάντως το μυαλό μου εκεί πήγε. Και μάλλον έτσι ήταν. Τα παιδιά είχαν βγει για να βρέξουν το πουλάκι τους κι εμείς τους χαλάσαμε τα σχέδια.
Γι' αυτό και άρχισαν οι κονταρομαχίες. (Το είδος των κονταριών δε χρειάζεται, φαντάζομαι, να το διευκρινίσω, ε?) Ατάκα ο ένας, ατάκα ο άλλος. Χόρευε ο ένας από μπροστά, κόλλαγε κι ο άλλος από πίσω. Κάτι σαν παρτούζα. Εκτός του ότι ανταλλάσαμε φονικά βλέμματα με τον εχθρό.


Ε, τελικά, άρχισε να επιδρά και το ποτό, εγκαταλείπω την προσπάθεια και κατευθύνομαι στο πλησιέστερο σκαμπό. Πίνω ένα νερό, ανάβω τσιγάρο... Και βγάζω ένα μεγάλο συμπέρασμα. Οι γυναίκες σε προσέχουν μόνο αν τις φτύσεις λίγο. Γιατί μετά από κανένα πεντάλεπτο, έρχεται η Κέλλυ και ακουμπάει στα πόδια μου.

«Billy, κουράστηκες? Γιατί έφυγες?»

«Όχι, απλά σε άφησα να χορέψεις με το Χ.» (Σα χαζογκόμενα κάνω μερικές φορές)

«Γιατί? Και ποιος σου είπε  ότι θέλω να χορέψω μ' αυτόν? Έρχεται σα βδέλλα, κολλάει πάνω μου και με χουφτώνει. Να κάτσω λίγο να σου κάνω παρέα?»

Κάθησε στο διπλανό σκαμπό, αρχίσαμε να μιλάμε, όσο γινόταν μέσα στη βαβούρα. Αλλά τα σημαντικά σημεία ήταν:

1) Ήταν single.

2) Δεν έψαχνε για κάτι σοβαρό γιατί «είχε πληγωθεί πολύ»

3) Δε φορούσε σουτιέν (δική μου παρατήρηση αυτή)

Εκεί που καθόμασταν, ακούγεται τσιφτετέλι, και μου λέει να χορέψουμε. Γενικά, με αυτό το είδος της μουσικής δεν τα πάω πολύ καλά. Δε μου αρέσει να τα ακούω, ούτε να τα χορεύω γιατί νομίζω ότι κάνω σα βλαμμένο. Συγκεκριμένα, φοβάμαι να κάθομαι σαν ξυλάγγουρο, γιατί μου θυμίζω κάτι παππούδες στα μπουζούκια με τη «μπεμπέκα» τους να χορεύει στο τραπέζι κι αυτούς από κάτω να έχουν ανοίξει τα χέρια. Αλλά δε θέλω ούτε να κουνιέμαι πολύ γιατί νομίζω ότι θα δείχνω σαν κραγμένη. Τελικά, αρχίσαμε το χορό. Αυτή να τα δίνει όλα, εμένα να με τρώει το κόμπλεξ «πως κουνιέμαι έτσι». Σιγά σιγά πήρα θάρρος και άρχισα να βάζω όλο πιο χαμηλά το χέρι μου, να πλησιάζω κι εγώ, να πηγαίνω από πίσω της, να τη γλείφω στο λαιμό.


Σε κάποια φάση, κατά τις 5-6 το πρωί, μετά από μερικά σφηνάκια και αρκετό χορό καταλήγουμε σε ένα καναπέ να φιλιόμαστε παθιασμένα. Και να χουφτωνόμαστε εξίσου παθιασμένα. Και να μπαίνει το χέρι μέσα στο παντελόνι. Και να μας παίρνουν μάτι οι γύρω (μου αρέσει που δίνω υλικό για φαντασιώσεις στους γύρω μου. U r welcome guys!!) Το φιλί δεν ήταν τόσο καλό, αλλά, λέω, δε βαριέσαι... Από το ποτό θα είναι. Μες στην τρελή χαρά, φεύγουμε και της προτείνω να πάμε σπίτι μου. Στο ασανσέρ άρχισαν τα φιλιά. Στο διάδρομο τα χουφτώματα. Στην πόρτα, βγήκε η μπλούζα και μέχρι να φτάσουμε στο κρεβάτι είχαμε μείνει με τα παντελόνια.

                                            ______________________________________


Σημείωση: Ακολουθούν σκηνές σεξουαλικού περιεχομένου. Αν είστε κάτω των 18 να κλείσετε αμέσως το παράθυρο. Βασικά, δεν έχω πρόβλημα αλλά το yupi μπορεί να μου ρίξει καμία στον ποπό.

Γενικά, μου αρέσει το άγριο σεξ. Αλλά ήμουν τόσο ζαλισμένος που δεν μπορούσα να λειτουργήσω πολύπλοκα, οπότε το πήγα ήρεμα... Με χάδια και φιλιά στο λαιμό, στο στήθος και όλο και πιο κάτω. Επίσης, μου αρέσει πολύ να γλείφω... Πάρα πολύ όμως. Και εκει που ξεκουμπώνω το παντελόνι, και κατεβάζω το βρακάκι της, τι να δω? Το δάσος του Αμαζονίου!! Αν και μου αρέσει το «καραφλό», με την τρίχα δεν έχω ιδιαίτερο πρόβλημα. Αλλά να είναι λίγο περιποιημένο. Μιλάμε για τρίχα όμως σ' αυτήν την κοπέλα, όχι αστεία. Και το κακό είναι ότι όσο πιο τριχωτό, τόσο πιο ιδρωμένο. Ειδικά μετά τον καύσωνα του club. Πήγα να της πω «Πήγαινε στο μπάνιο, ξυρίσου και ξαναέλα» αλλά όχι. Gentleman. Αφού αρχίσαμε τη δουλειά, να την τελειώσουμε. Και δώσ' του χάδια, δάχτυλα, φιλιά... Και άρχισε να επανέρχεται ο μικρός Billy στα όρθια. Αν δε μου ερχόταν κάθε 2 λεπτά και η ατάκα της Samantha από το Sex & The City για τα τριχωτά πουλιά («Είναι σαν να κάνεις flossing στα δόντια») θα ήταν καλύτερα.

Αφού έκανα το σκατό μου παξιμάδι και την έγλειψα λίγο, πήγε να μου ανταποδώσει τη χάρη. Και άρχισε να με γλείφει τόσο άγαρμπα όσο δε με έχει γλείψει κανείς όσο καιρό κάνω σεξ. Πέρα από το ότι το τράβαγε με σκοπό, μάλλον, να το ξεριζώσει («Τι σου έφταιξε μωρό μου, και το τιμωρείς έτσι»?), ένιωθα σαν να είχα ένα τρυποκάρυδο στο πουλί μου. Ελπίζω όλοι να καταλάβατε... Μετά από την οδυνηρή εμπειρία, το υπόλοιπο σεξ πέρασε αναίμακτα. Αν και που και που, σκεφτόμουν αν ο πρώην της δεν της έμαθε τίποτα. Και, χειρότερα, αν την άφησε γιατί ήταν ανεπίδεκτη μαθήσεως.

                                                         __________________________________

Μετά το σεξ, καθήσαμε στο κρεβάτι για λίγη ώρα. Δεν θυμάμαι αν το έχω αναφέρει, αλλά μετά το σεξ σιχαίνομαι τις αγκαλιές και τα φιλιά. Θέλω να καθήσω, να χαλαρώσω, να καπνίσω... Αλλά η Κέλλυ ήθελε να συνεχίσουμε τα χάδια. Της εξήγησα ότι ζαλίζομαι λίγο από το ποτό και ήθελα να ηρεμήσω. Αλλά κατά τα άλλα ήμουν πολύ ρομαντικούλης. Κάθε φορά που πήγαινε το χέρι της κοντά στο μικρο Billy, το έπιανα και το χάιδευα. Φοβόμουν μην τον ξανατραβήξει!! Τελικά, πλυθήκαμε και κοιμηθήκαμε μαζί.


Το μεσημέρι που ξύπνησα, τη βρήκα να κοιμάται ακόμα δίπλα μου. Την κοίταξα.. Την ξανακοίταξα.. ¶νοιξα λίγο τα εξώφυλλα να μπει φως. Την ξαναματακοίταξα. Παίρνω όρκο ότι το προηγούμενο βράδυ ήταν πιο ωραία. Ή εγώ ήμουν αναμμένος, ή αυτή πολύ βαμμένη. Αφού ήπια ένα παυσίπονο για το τρομερό πονοκέφαλο που είχα, την ξύπνησα γλυκά (με μουσική εννοώ) και έφτιαξα καφέ και από ένα τοστ. Έκανε μπάνιο, μιλήσαμε περί ανέμων και υδάτων... Βασικά, αυτή μιλούσε κυρίως. Εγώ προσπαθούσα να καταλάβω τι ακριβώς μου άρεσε στην κοπέλα (εκτός από το σώμα που ήταν αρκετά καλό) και αν το βάψιμο κάνει τόσο μεγάλη διαφορά. Όταν έφτασε η ώρα του αποχωρισμού είπαμε ότι θα τηλεφωνηθούμε. Μέχρι σήμερα δεν τηλεφωνηθήκαμε, οπότε είμαστε ΟΚ. Μου αρέσουν οι κοπέλες που δεν έχουν πρόβλημα με τα one night stands.
 

Το θέμα όμως είναι το εξής. Στους S1ngles, η Ράνια έλεγε ότι για να περάσεις καλά στο club, πρέπει να: ξυπνήσεις με hangover και να μην κοιμηθείς σπίτι σου. Αλλά, αν και ξύπνησα με hangover και με παρέα σπίτι μου, δεν ήταν κι ότι καλύτερο... What is wrong with me?? Μάλλον, πρέπει να πηγαίνω στα club μόνο για να χορεύω...

Soundtrack: Tori Amos - Professional Widow (Armand Van Helden Mix)
                            Goldfrapp - Hairy Trees
                            Kylie Minogue - On A Night Like This
                            Placebo - Special K (Timo Maas Remix)
                            Θάνος Πετρέλης - Αμάν και Πως (Το τσιφτετέλι που λέγαμε πιό πάνω)
                            

Γενικά, μου αρέσει πολύ να βγαίνω έξω το βράδυ.. Αν ήταν στο χέρι μου, θα κοιμόμουν όλο το πρωί και θα ξυπνούσα μόλις νύχτωνε. Η νύχτα μου βγάζει μια μαγεία, κάτι μελαγχολικό, αλλά ταυτόχρονα και τόσο ανεβαστικό, κάτι ερωτικό... Γι'αυτό δε μαζεύομαι πριν αρχίζει να ξημερώνει και την επόμενη μέρα έχω ένα κεφάλι σαν καζάνι και σακούλες, από αυτές τις μαύρες, των σκουπιδιών, κάτω από τα μάτια.


Χθες, λοιπόν, μετά από καιρό αποφάσισα να βγω και να το ξενυχτήσω. Λίγο η πίεση με την εξεταστική, λίγο ο φίλοι μου που με έβλεπαν down και νόμιζαν ότι είναι από το διάβασμα... Επίσης ο έρωτας δεν απάντησε σε τηλέφωνα, μηνύματα και με σύγχυσε. Τελικά, έχουν δίκιο αυτές οι γεροντοκόρες με τα κόκκινα νύχια και το καμένο μαλλί που βροντοφωνάζουν,πίνοντας τα cosmopolitan τους, ότι δεν υπάρχουν άντρες. Γιατί, τελικά, μετά από 1-2 γαμήσια εξαφανιζόμαστε, είτε είμαστε gay, straight ή bi. Τέλος πάντων, αφού του έδωσα την ευχή μου ("άντε και γαμήσου") και είπα ότι δε θα ξανασχοληθώ με τους ομόφυλούς μου, πλύθηκα, ντύθηκα, μπάρκαρα στο αμάξι και έφυγα για το club.


Μπορώ να πω ότι τα club τα γουστάρω πολύ για 2 λόγους. 1ον, χτυπιέσαι άνετα και 2ον, σχεδόν πάντα βρίσκεις παρέα να περάσεις το υπόλοιπο βράδυ σου. Επίσης, η βραδιά σου μπορεί να χαλάσει για πολλούς περισσότερους λόγους. Η μουσική να είναι χάλια, τα ποτά μπόμπα, ο κόσμος γύρω σου αχώνευτος, να σου κλέψουν από κινητό μέχρι τσάντα, να σε χτυπάει το παπούτσι και η λίστα ατέλειωτη...


Σημαντικό ρόλο παίζει η παρέα. Κατ' αρχήν, πρέπει να είναι μικτή. Έχω πάει με αγοροπαρέα σε club και ήταν χάλια. Γιατι? Σκεφτείτε 5 - 6 μαντράχαλους να κοπανιούνται μεταξύ τους υπό τους ρυθμούς του "Rock This Party" ή, ακόμα χειρότερα, του "Θέλω να τα πιω, να παρεκτραπώ..." Είπαμε, boys just wanna have fun too, απλά είναι λίγο... κάπως, σαν θέαμα. Ενώ όταν έχεις και καμιά φίλη, χορεύετε λίγο μαζί, και μετά βάζεις πλώρη για νέες κατακτήσεις.


Επίσης είναι και η μουσική, αλλά αυτό δεν μπορείς να το ελέγξεις. Τι φταις αν ο dj είναι άχρηστος και συνδυάζει Blondie με Οικονομόπουλο? Δηλαδή εκει που χτυπιέσαι με το "One Way Or Another", κάνει ένα "μπαμ" και έναν ηλεκτρονικό ήχο σα cyborg μέλισσα. Και εκεί που προσεύχεσαι να χώσει κάτι σαν Beat It, ένα SexyBack στην τελική, αρχίζει ο ξανθομπάμπουρας (σόρι αν το διαβάζεις αυτό, δεν το λέω από κακία). "Μη με κοιτααααας, δεν κανεις λαθοος...." Ωραία.


Το τι και πόσο θα πιεις είναι σημαντικό επίσης. Αρχίζεις με ένα ποτό. Πας και για δεύτερο. Και μετά σφηνάκια. Το πρώτο με τον κολλητό, το δεύτερο με την παρέα. Το τρίτο με την κολλητή, το οποίο το κερνάει ο barman γιατί ή σε έμαθε ήδη, λίγο χλωμό, ή γουστάρει τη μ***άρα κολλητή σου. Το τέταρτο το κερνάς στη γκόμενα που χαλβαδιάζεις όλο το βράδυ. Αν πάει καλά η προσέγγιση, το πέμπτο θα το κεράσει η γκόμενα. Αν όχι, ο κολλητός σου. Μετά,αν συνεχίζεις να πίνεις σφηνάκια αντί να φασώνεσαι στη γωνία ή να σκίζεσαι στο χορό ή να γαμιέσαι στην τουαλέτα, απορώ πραγματικά για σένα, αγαπητέ αναγνώστη!


Τες πα, αρκετά γενικόλογα είπα σήμερα. Λοιπόν, χθες πάω μες στη τρελή χαρά να διασκεδάσω, να γνωρίσω κόσμο, να τα πιω, να ακούσω μουσική... Μπαίνω λοιπόν, κάθομαι στη μπάρα, μαζί με τα παιδιά, παραγγέλνω το ποτό μου, κοιτάω γύρω μου... Τι συμπεράσματα έβγαλα:

1) Οι παρέες ήταν χωρισμένες σε αντρικές και γυναικείες. Ξέρετε, μπάκουρες που χτυπιούνται μεταξύ τους όπως προανέφερα, κάγκουρες με κοστούμια και πούρα, τύπισσες με ξασμένο μαλλί που ασχολούνταν με το κινητό τους όλη την ώρα... Ευτυχώς μετά τις 4 οι παρέες άρχισαν να ανακατεύονται.

2) Οι barmen/barwomen είναι θεοί/-ες

3) O dj κοπανιόταν όλη την ώρα. Προφανώς ήταν ο μονος που γούσταρε τη μουσική που έβαζε.

4) Αν έχεις πιει, μη σηκώνεσαι στη μπάρα να χορέψεις. Κοπελίτσα γύρω στα 19 με μικροσκοπικό φορεματάκι σηκώθηκε με μια φίλη της κι αφού χόρεψε έναν τελείως μεθυσμένο χορό, την ώρα που πήγε να κατέβει με τη βοήθεια ενός τύπου, τρώει μια μεγαλοπρεπή τούμπα. Αποτέλεσμα? Αυτή με τον τύπο από κάτω της, ο οποίος προφανώς σακατεύτηκε, να γελάνε και να φιλιούνται στο πάτωμα, το μισό μαγαζί να γελάει και το άλλο μισο (άντρες κυρίως) να έχει σπεύσει σε βοήθεια. Τέλος καλό, όλα καλά.


Ωραία περνούσα. Είχα πιεί αρκετά, ώστε να κάνω κεφάλι, είχα αρχίσει να χορεύω με μια φίλη μου, και τότε συνέβη το μοιράιο. Ήρθε αυτή στην παρέα μας.

To be continued...


Soundtrack: Rihanna ft. Jay-Z - Umbrella
                           Fluke - Absurd (Whitewash Edit)
                           Timbaland ft. Keri Hilson - The Way I Are
                           Michael Jackson - Beat It
                           Prodigy - Firestarter

Από μικρός είχα μεγάλες ανασφάλειες με τον εαυτό μου. Πάντα κάτι μου έφταιγε πάνω μου. Ήταν τα μαλλιά μου, τα ρούχα μου, η κοιλιά μου (παλιότερα ήμουν σαν κεφτεδάκι), το ρουθούνι μου, η ελιά στο χέρι μου... Τα πάντα. Ποτέ δε με θυμάμαι να έχω κοιταχτεί στον καθρέφτη και να δω κάτι που να μου αρέσει ή να το θεωρώ, τουλάχιστον, μέτριο. Χάλια, χάλια, χάλια. Μόνο με ένα σημείο του σώματός μου δεν είχα ποτέ ανασφάλεια. (βλέπε προηγούμενο ποστ) Και αυτό όχι ότι είναι τίποτα ιδιαίτερο. Απλά έτυχε...


Η καημένη η μάνα μου, ότι και να μου έλεγε, δεν κατάφερε να μου αλλάξει άποψη. Ήμουν ένα μπάζο στα μάτια μου. Ποτέ δεν άνηκα στους "δημοφιλείς" του γυμνασίου, που κάπνιζαν, είχαν ένα μάτσο γκόμενες και κοιλιακούς από το στίβο. Ε, τότε τι ήμουν? Φλωράκι.... Τώρα που το σκέφτομαι, μάλλον μαλάκας ήμουν αλλά τέλος πάντων. Σταδιακά αδυνάτισα, τα σπυράκια έφυγαν και άρχισα να με βλέπω πιο νορμάλ. Αλλά όχι και τεράστια βελτίωση.


Μέχρι που γνώρισα τη Γεωργία. Ήταν ο πρώτος μου έρωτας στην αρχή του λυκείου. Από τις πιο ωραίες του σχολείου, και σχετικά περιζήτητη από τους κάγκουρες. Η σχέση μας ξεκίνησε σε ένα πάρτυ. Αφού με σήκωσε να χορέψουμε με τα χίλια ζόρια, έφτασε η ώρα των μπλουζ. ΟΚ, μη φανταστείτε τίποτα. Scorpions και αυτό το ξενέρωτο εφηβικό μπλουζ που χορεύεις σε 1 μέτρο απόσταση με πιασμένα χέρια. Δε μου έκοβε να την φέρω πιο κοντά. Με τα πολλά, μετά πήγαμε στο δωμάτιο του παιδιού που έκανε το πάρτυ για να πάρει κάτι από το μπουφάν της. Και τότε σκάει η ατάκα: "Θες να με φιλήσεις"?


Μάλιστα... Αφού άλλαξα 3-4, ίσως και 5, χρώματα, σκύβω και τη φιλάω, αρχικά πεταχτά. Μετά λίγο πιο γλυκά. Ε, και στο τέλος πήρα θάρρος, την έριξα στο κρεβάτι και..... της έπιασα τον κώλο!! Μέσα από το παντελόνι!! Είχα να το λέω για καμιά εβδομάδα αυτό. Το θέμα είναι όμως ότι της τα ζήτησα και είπε "ναι".  Από τότε, κάθε φορά που βγαίναμε, κοιταζόμουν στον καθρέφτη, έβλεπα τα χάλια μου και έλεγα "Η Γεωργία με 'μένα?" Πάλι. "Η Γεωργία με 'μένα"? Πλλλάκα με κάνεις? " Εγω. Και η Γεωργία. Μαζί." Ε, μετά τις 2-3 πρώτες εβδομάδες, το συνήθισα. Και μετά το πήρα λίγο πάνω μου. Ώσπου με τη Γεωργία χωρίσαμε για να τα φτιάξει με ένα τσογλάνι. Δε ζηλεύω, το έχω ξεπεράσει. (Γκρρρρ..)


Μετά από λίγο καιρό και με την αυτοπεποίθησή μου ανεβασμένη, τα έφτιαξα με τη Χρύσα. Πολύ γλυκιά κοπέλα ήταν. Όμως, με είχε για θεό. Και να τα μηνύματα "Μου αρέσεις πολύ, σε έχω ερωτευτεί τρελά" και να τα "Είσαι το πιο όμορφο και γλυκό παιδί που έχω γνωρίσει".. Την ψωνίζεις μετά ή δεν την ψωνίζεις? Στο τέλος έφτασα στο σημείο να κοιτάζομαι πριν βγω με τη Χρύσα, να βλέπω τον ¶δωνι (όχι το γνωστό πολιτικό. Μπλιαχ!) και να λέω "Εγώ με τη Χρύσα"? Χα! Είδες πώς την ψωνίζει ο άνθρωπος?


Στην πορεία, το ψώνιο μου μετριάστηκε. Κατάλαβα ότι δε μετράει η εξωτερική εμφάνιση αλλά πιο πολύ ο χαρακτήρας σε μια σχέση. Στις ξεπέτες αλλάζει το πράγμα. Στη διαπίστωση αυτή συνέβαλαν και κάποιες πίτες (χυλόπιτες) που έφαγα λαίμαργα τα επόμενα χρόνια.


Και φτάνει η στιγμή που κάνω σεξ με άντρα!! Γενικά, εμείς οι άντρες είμαστε μαλάκες. Λέμε ότι παπαριά μας κατέβει στο κεφάλι για να ρίξουμε τον άλλο ή την άλλη στο κρεβάτι. Το τι άκουγα δεν περιγράφεται.

"Έχεις πολύ καβλιάρικο χαμόγελο" (Ναι ε?)

"Κάνεις πολύ καλό κρεβάτι"(Καλά, αυτό το ξέρω)

"Είσαι πολύ φάτσας" (Αυτό ποτέ δεν το κατάλαβα)

"Είσαι το πιο όμορφο αγόρι που έχω γνωρίσει"(Fuck! Σαβουρογαμιάς θα είναι)


Και πάει λέγοντας... Μετά από αρκετά τέτοια, ως συνήθως, την ψώνισα πάλι. Το κακό είναι ότι την ψώνισα πολύ άσχημα. Νόμιζα ότι είμαι ο Brad Pitt σε λίγο πιο σκούρο. Και έκανα προσπάθειες να αρέσω ακόμα πιο πολύ, να γίνω ο Θεός ο ίδιος...


Με τα πολλά, προσγειώθηκα. Πλέον δε δίνω τόση σημασία στο πόσο ωραίος είμαι ή στο πόσο καλά ντυμένος βγαίνω. Ξέρω. Ο Ναρκισσισμός μου βγήκε σε καλό τελικά. Ξεπέρασα τις ανασφάλειες και τα κόμπλεξ μου και άρχισα να βλέπω θετικά. Και ξέρω, επίσης, ότι αν μου πει κανείς ότι δεν του αξίζω εμφανισιακά, άλλος έχει το πρόβλημα. Εγώ το ξεπέρασα...!!

Μάλλον θα το συνεχίσω κάποια στιγμή.


Soundtrack: Scorpions - When The Smoke Is Going Down
                           Rod Stewart - Do You Think I'm Sexy?
                           Hole - Pretty On The Inside
                           Right Said Fred - I'm Too Sexy
                          

Έλεγα να ονομάσω το ποστ: "Laerti σε μισώ" αλλά δεν μπορώ γιατί δε τον ξέρω προσωπικά και μου αρέσει πολύ το blog του. Go Laerti, go go!! Γιατι ήθελα να το ονομάσω έτσι? Γιατί ο Λαέρτης με κόλλησε!! (βλέπε εδώ) Νομίζω ότι ερωτεύτηκα. Και μάλιστα, άντρα. Η πρώτη φορά που την πατάω έτσι με αγόρι.


Για να εξηγηθώ καλύτερα, τον γνώρισα χθες. Ξεκίνησε σαν απλή φασογνωριμία από Internet. Όσοι το έχουν κάνει ξέρουν. Μόλις τον είδα κάτι σκίρτησε μέσα μου. Βασικά στο παντελόνι μου... Πήγαμε σπίτι του, ήπιαμε ένα ποτό και μιλούσαμε περί ανέμων και υδάτων. Είναι πολύ γλυκός, αστείος και γενικά υπέροχος. Το ένα ποτό έφερε το άλλο και μετά βρεθήκαμε στο κρεβάτι. Κάναμε απίστευτο σεξ, το οποίο δεν περιγράφω γιατί δεν μου αρέσει να γίνομαι πρόστυχος. Γενικά, ήταν η πρώτη φορα που απόλαυσα τόσο τρυφερό σεξ. Μέτά, δεν ολοκληρώσαμε το τσιγάρο. ¶ρχισε ο δεύτερος γύρος. Ουφ! ¶ναψα....


Τέλος πάντων, μετά από άλλον ένα γύρο και ένα κοινό μπάνιο, χωρίσαμε. Σήμερα ξαναβρεθήκαμε. Πάλι τα ίδια. Απίστευτα γλυκός και απίστευτα παθιασμένος. Αφού αναλύσαμε την πολιτική κατάσταση, καβαληθήκαμε.
Δε θα σας πρήξω άλλο. Το θέμα είναι ότι...

.

.

.


Γάμα το, πολλά είναι τα θέματα. Κατ' αρχήν, είμαστε μακριά. Σπουδάζουμε και η απόσταση είναι μεγάλη.


Κατά δεύτερον, δεν ξέρω τι θέλει. Μπορεί να με βλέπει σαν μια απλή καβάτζα. Είμαι και κότα γαμώτο, δεν μπορώ να του πω τι νιώθω. Δε θέλω να κάνω σα χαζογκόμενα (ή  χαζογκόμενος) και να τον πρήζω στα μηνύματα και στα τηλέφωνα. Δε θέλω να φρικάρει και να τον χάσω. Δε θέλω να τον χάσω. Δε θέλω να φύγει. Ούτε εγώ να φύγω. Να πάω μαζί του, να κάνω μεταγραφή. Να είμαστε μαζί. Να του πειράζω το μουσάκι, να παίζω με τις τρίχες του, να του κρατάω το χέρι. Τόσα που θέλω, αλλά κωλώνω να του πω.
 

Τρίτον, θέλω να γίνω ότι αυτός θέλει. Να με γουστάρει, όπως τον γουστάρω κι εγώ. Να γελάω με ότι γελάει. Να κλαίω με ότι κλαίει.


Τέλος, σιχαίνομαι αυτή την κατάσταση. Έβλεπα τους φίλους μου που ερωτεύονταν και γελούσα. Έλεγα ότι εμένα δε θα μου τύχει ποτέ. Δε θα είμαι σαν κάποιους που τη δαγκώνουν κανονικότατα. Θα γεράσω με ένα κάρο γκόμενες ή γκόμενους (όπου καταλήξω) και θα κάνω κάθε μέρα σεξ. Θα επικεντρωθώ στην καριέρα μου και θα γίνω λεφτάς του κερατά. 


Αλλά τώρα κάθομαι, τα πίνω και καπνίζω μόνος μου. Και λέω ότι είναι ενθουσιασμός και θα μου περάσει. Αλλά, συνήθως, ο ενθουσιασμός είναι ωραίο αίσθημα. Δεν είναι να λιώνεις και να μην ξέρεις αν έχεις ανταπόκριση. Η πλάκα είναι ότι προσπάθησα να το παίξω κουλ και να μην του δείξω πόσο τον θέλω. Είμαι μαλάκας. Μόλις συνειδητοποίησα ότι μυρίζω ακόμα το άρωμά του. Απλά τον θέλω. Είναι πολύ νωρίς για να ξέρω τι πρόκειται να γίνει. Πάω να τα πιώ... Α! Και κάτι τελευταίο. Το ποστ μου είναι γεμάτο "θέλω". Μήπως τελικά είμαι πολύ εγωιστής? 


Soundtrack: Madonna - Justify My Love
                           Mazzy Star - Fade Into You
                           Bjork - Pagan Poetry
                           The Cure - Love Song
                           Marvin Gaye - I Want You